Μνημεία, 2100 μΧ

To άγαλμα του γνωστού Σουβλακίου

Όταν ο Καβάφης έπινε το τσάι του στο τελευταίο σπίτι του, σε εκείνη την κακόφημη γειτονιά της Αλεξάνδρειας, μάλλον δε φαντάστηκε ποτέ ότι κάποτε ο χώρος διαμονής του θα γινόταν μουσείο. Ούτε ο κυρ Νόντας πριν από 150 χρόνια ήξερε πως η βρύση η σκαλιστή που έπινε νερό όταν βοσκούσε τα γιδοπρόβατα, κάποια στιγμή θα γινόταν σήμα κατατεθέν της τουριστικής μετεξέλιξης του χωριού του.

Μόνο εγώ, μια μέρα κοιτώντας το ταβάνι ενώ προσπαθούσα να χωνέψω δύο κομμάτια μουσακά, κατάφερα να συλλάβω τα σημεία που θα γίνουν μουσεία, μνημεία και γενικότερα θα κινήσουν το τουριστικό ενδιαφέρον σε 100+ χρόνια από σήμερα.

Η τελευταία βελανιδιά

Μετά από δύο αιώνες τυφλής καταστροφής του περιβάλλοντος, τι να σου κάνουν τα καημένα τα δεντράκια; Λέγεται πως η καταστροφή θα σταματήσει λίγο πριν κοπεί το τελευταίο δέντρο, μια βελανιδιά στο Τέξας, επειδή θα τελειώσει η βενζίνη στο αλυσοπρίονο. Έτσι, αναγνωρίζοντας το λάθος μας και αποδίδοντας ένα φόρο τιμής, θα το προστατεύσουμε σε μια γυάλα και θα το προμηθεύουμε με συνθετικό αέρα, σαν αυτό που θα εισπνέουν οι άνθρωποι του μέλλοντος. Δίπλα η υψηλής ποιότητας αναπαράσταση του μνημείου.

Το φεγγάρι

Μέχρι τότε, αν δεν καταφέρουμε να κάνουμε τη διαδρομή γη-φεγγάρι να φαντάζει πιο εύκολη από την Ρίο-Αντίρριο (έστω πριν φτιαχτεί η γέφυρα),θα είμαστε χαζοί. Κάθε νέο έδαφος σημαίνει νέο κέρδος, συνεπώς μόλις γίνει το ταξίδι αρκετά εύκολο για το μέσο άνθρωπο θα αρχίσει και η τουριστική εκμετάλλευση.

Για τους πρώτους φεγγαροτουρίστες θα υπάρξει ένα μικρό πρόβλημα. Θα σας το δώσω παραστατικά: Κατεβαίνεις από το διαστημόπλοιο, ή ακόμα πιο badass, διακτινίζεσαι πάνω στην επιφάνεια της σελήνης. Κοιτάς μπροστά-ένα γκρίζο πράγμα. Κοιτάς πίσω-ένα γκρίζο πράγμα. Κοιτάς δεξιά αριστερά-ναι, πάλι το ίδιο γκρίζο πράγμα βλέπεις. Και αυτό δημιουργεί το πρόβλημα: ''Τι θα κάνω να περάσει η ώρα;''. Μόλις βαρεθείς να κάνεις πηδηματάκια σε ssssslllloooooowwww moooottiiiooooon και να χαζεύεις αυτή τη πορτοκαλί πλέον μπάλα που λέγεται γη, τι θα κάνεις; τα αξιοθέατα, λοιπόν, εκεί θα είναι η αμερικάνικη σημαία που καρφώθηκε από τον Αrmstrong, τα χνάρια του, o επιστημονικός εξοπλισμός που άφησαν άλλες αποστολές κτλ.

Αλλά σίγουρα ακόμα και τότε, οι συνωμοσιολόγοι θα μουρμουρίζουν από μέσα τους: '' Σας πάνε στην έρημο Καλαχάρι ρε βλάκες, σας ξεγελούν βάφοντας την άμμο γκρι, κρεμάνε και ένα μπαλόνι τάχα η γή... Πού είσαι διδάσκαλε Λιάκο να τα ακούσεις''

Έπεται συνέχεια στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον...

Ολική επαναφορά

Ένας παγωμένος καφές στο χέρι, σταυροπόδι, κοιτώντας τα κλαριά του αγαπημένου μου δέντρου να ταλαντώνονται. Αυτή τη στιγμή της απόλυτης likeabossότητας την περίμενα μήνες τώρα, ανάμεσα σε πύργους βιβλίων και λεπτά κάγκελα σπιράλ τετραδίων. Εντάξει, δε θα γκρινιάξω τώρα για την ταλαιπωρία. Μερικοί θα έδιναν πολλά για να περνάνε τέτοιου είδους ταλαιπωρία. Για την ακρίβεια, οι πανελλήνιες είναι σα μια σοκολάτα με σταφίδες, όταν δε σ' αρέσουν οι σταφίδες. Όπως και να έχει, συμφέρει πια να κοιτάξω το μέλλον.

Και κάπως έτσι θέλησα να ξαναγυρίσω στα παλιά μου λημέρια, να γράψω και πάλι εδώ. Πριν τρομάξεις, αγαπητέ παλιέ αναγνώστη μου, δε θα ακολουθήσω αυτό το ημερολογιακό ξενέρωτο ύφος στις επόμενες αναρτήσεις.

Πρώτα απ όλα όμως, σε μια τελευταία ματιά στα περασμένα (όχι ακριβώς τελευταία,γιατί σε ένα μήνα βγαίνουν τα αποτελέσματα), θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους και όσα με βοήθησαν με το δικό τους ιδιαίτερο τρόπο, όσο περπατούσα στο πανελλήνιο τούνελ. Τους γονείς μου, τον αδελφό μου, τους λοιπούς συγγενείς, τους φίλους μου, τους καθηγητές μου, την παλιοπαρέα από το διαδίκτυο, το δάσος του Αμαζονίου, την εταιρία που παράγει στυλό bic και τους ιδιοκτήτες των ambient ραδιοφωνικών σταθμών με τη χαλαρωτική μουσική τους. Αν ξέχασα κανέναν, να με συγχωρήσει.

Αυτά. Κι έτσι αρχίζει μια νέα σειρά γελοίων αναρτήσεων, μέσα σε κάποιες μέρες που μας θέλουν σοβαρούς. Όχι, εμείς θα γελάσουμε. Δε θα κάνουμε τη χάρη σε κανέναν να το στερηθούμε (κι) αυτό. Εκτός αν δε σας αρέσει το χιούμορ μου, οπότε πάω πάσο. Μην ξεχνάτε:                                                 

''Όταν η ζωή γελά με μας, ας γελάσουμε κι εμείς με αυτήν!''

Update: Είχα ξεχάσει πόσο πολύ μ αρέσει να γράφω! Κατηραμένη έκθεση!

Δυστυχώς επτωχεύσαμεν...

Γιατί δεν έχω πλέον χρόνο, και ο χρόνος είναι χρήμα.

Αγαπητοί αναγνώστες, έχω άσχημα νέα.

Το blog κλείνει επ αόριστον, ενεστώταν και μέλλοντα διαρκείας. Φέτος πρέπει να περάσω από το στενό σκοτεινό τούνελ που λέγεται πανελλήνιες. Όχι πως είναι κάτι τρομερό, αλλά αν δεν δώσω το 100% θα μου πει ο εαυτός μου:«εαυτέ δεν είσαι εντάξει».

Θα το είχατε καταλάβει άλλωστε, τόσο από την γραπτή απουσία μου εδώ και εβδομάδες, τόσο και από την ποιότητα των τελευταίων αναρτήσεων(θα μου πουν μερικοί «αυτό ξαναπές το») τόσο και από την ποιότητα των τελευταίων αναρτήσεων. Και μια από τις αξίες μου είναι, όταν καταπιάνομαι με κάτι να το κάνω καλά, αλλιώς καθόλου. Γι αυτό, από εδώ και μπρος έχω μόνο εκθέσεις (από εκείνες τις βαρετές, και δεν τις ανεβάζω εδώ).

Ελπίζω να περάσατε καλά.

Υγεία και ευτυχία.

Α.

Καρτούν της παλιάς σχολής

Καμμένη γενιά του '90- θυμάσαι όταν ήσουν πιτσιρίκι, που καθόσουν με τις ώρες μπροστά από την Τιβί και έβλεπες ό,τι πολύχρωμη σαχλαμάρα έπαιζε; Ας βυθιστούμε στα παρδαλά νερά της παιδικής μας ηλικίας, μέσα από τα τα «μικιμάους»,όπως τα λέγανε οι παλιοί, της γενιάς μας.  

Παράξενα ζώα - κι όμως ζουν ανάμεσα μας

Μέχρι χθες, αν με ρωτούσε κανείς να του πω ένα παράξενο ζώο, θα του έλεγα τον ιπποπόταμο. Μετά όμως απο σχετική έρευνα (ναι, έρευνα, είμαι η ντροπή των blogger) βρήκα ζώα τόσο παράξενα, που τα πόκεμον μοιάζουν μπροστά τους συνηθισμένα ποντικάκια του αγρού. Αντωνία και Γιάννη, αν τρώτε αυτή τη στιγμή, περιμένετε να τελειώσετε. Όσοι δεν τρώτε, πατήστε «διαβάστε περισσότερα».

Αναπάντητες απαντήσεις- Μέρος 3/3

Μετά από αυτήν την ανάρτηση, νομίζω πως θα έχουν λυθεί σχεδόν όλες οι απορίες που βασάνιζαν χρόνια τώρα τα Homo Sapiens.

Αυτός που βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στο 'γκρεμό' και στο 'ρέμα', έφτασε εκεί κολυμπώντας ή σκαρφαλώνοντας;
Με αλεξίπτωτο, ή πηγαίνοντας από τα πλάγια.

Αυτός που γράφει το 'ακόμα πιο νόστιμο' στις συσκευασίες των γατοτροφών, πώς είναι τόσο σίγουρος;
Οι τροφές κατοικιδίων πρέπει να μπορούν να φαγωθούν κι από ανθρώπους, σύμφωνα με τη νομοθεσία(αλήθεια!)

Τι μέσο χρησιμοποιεί ένα βουνό για να πάει στον Μωάμεθ;
Κατολίσθηση.

Αυτό το 'διαφανές περιτύλιγμα με τις φουσκάλες που κάνουν τσούκου τσούκου και κάθονται όλοι και τις σπάνε σαν υπνωτισμένοι', ξέρει κανένας πως λέγεται με μία λέξη;
Πόρωση!

Γιατί οι αριθμοί στο κομπιουτεράκι είναι τοποθετημένοι ανάποδα σε σχέση με τους αριθμούς στα τηλέφωνα;
Για να ξεχωριζουμε τα κομπιουτερακια απο τα τηλεφωνα, προφανως.

Αφού λένε πως το κολύμπι κάνει καλό στη σιλουέτα πως εξηγούν τις φάλαινες;
Δεν είναι χοντρές οι φάλαινες! Είναι βαρυκόκκαλες!

Οι επιγραφές που λένε πως 'επιτρέπουν την είσοδο μόνο σε σκυλιά που οδηγούν τυφλούς', περιμένουν να διαβαστούν από τα σκυλιά ή από τους τυφλούς;
Από τους μη τυφλούς. Ο τυφλός δε χρειάζεται να την δει, έτσι κι αλλίώς θα μπεί.

Τι εργαλεία έχουν πια αυτά τα 'πράσα' και πιάνουν συνέχεια διάφορους εκεί;
Τον παλιό εξοπλισμό του Τζέημς Μποντ.


Quiz για το δρόμο: Τι μπορεί να έχει μέσα το κουτάκι με το ερωτηματικό;

Αναπάντητες απαντήσεις- Μέρος 2/3

Ο ΤΕΝ-ΤΕΝ δε θα έπρεπε να λέγεται TWENTY;
 Το ΤΕΝ-ΤΕΝ είναι πιο πιασάρικο.

Γιατί λέγονται πολύ-θρόνες αφού κάθεται μόνο ένας;Γιατί το μονοθρόνες δεν ακουγόταν ωραία.

Τι γεύση έχουν τα λυσσακά;
Μουσακά.

Υπάρχει επιστημονική εξήγηση γιατί το παρδαλό κατσίκι έχει μεγαλύτερη αίσθηση του χιούμορ από τα υπόλοιπα μονόχρωμα;
Γιατί είναι κατσίκι κλόουν. Λογικο.

Το @ σε τι ακριβώς μοιάζει με το παπάκι;
@>

Δεν είναι σατανική σύμπτωση όποιος βρίσκεται στην τουαλέτα όταν χτυπάς να ονομάζεται 'άλλος';
Άλλη ερώτηση...

Υπάρχει κάποιος ψυχοπαθής που δημιουργεί συστηματικά λάκκους στις φάβες;
Μη με ξαναπεις ψυχοπαθή.

Γιατί όταν οι τράπεζες στέλνουν 'τελευταία ειδοποίηση' για μια δόση, στη συνέχεια αθετούν την υπόσχεσή τους και ξανασχολούνται μαζί μας ;
Εσύ γιατί λες πως είναι η τελευταία φορά που μεθάς, κάθε φορά που μεθας;

Τι βύσμα έχει τελικά αυτός ο ουδείς και όλοι τον θεωρούν αναντικατάστατο;
Θείο στην Κορόνη.

Στην Αφρική πως ονομάζεται το αράπικο φιστίκι;
Ντόπιο φυστίκι.

Πόσο περήφανος για το σώβρακό του είναι ο Σούπερμαν ώστε να το φοράει πάνω από το παντελόνι;
Καθόλου, απλά είχε χάσει το στοίχημα στη μάχη με τον Τσακ Νόρρις.
Όποιος έχανε θα έβαζε το σώβρακο του απ' έξω

Γιατί του διαόλου η μάνα δε δοκιμάζει να μείνει πιο κοντά;
Αλήθεια το θες αυτό;

Η τσαπα-τσούλα, είναι αγρότισσα ελευθέρων ηθών;
Εγώ είχα ακούσει για την Ταμίλα Σούκοβα.

Τι χρησιμεύει η τρύπα στα ντόνατς;
Στο να βλέπεις διακριτικά από μέσα. Τσκ τσκ τσκ.